Terwijl het onbemande ruimtevaartuig zich met hoge snelheid door de ruimte haast, wist het onze natuurlijke satelliet – overigens vlak voordat NASA even het contact met Orion verloor – waanzinnig te vereeuwigen.

Ondertussen is de lancering van de Orion-capsule alweer acht dagen geleden. En het ruimtevaartuig maakt het goed. Op dit moment reist Orion dieper en dieper de ruimte in. Onlangs scheerde het onbemande ruimtevaartuig ook al vlak lang de maan; het hemellichaam waar het natuurlijk allemaal om te doen is. En dat heeft enkele verbluffende beelden opgeleverd.

Beelden
Orion is uitgerust met maar liefst zestien camera’s. Deze camera’s zijn bedoeld om essentiële gegevens te verzamelen, de missie zorgvuldig vast te leggen, maar natuurlijk ook om mooie plaatjes te schieten. En daar is Orion met vlag en wimpel in geslaagd. Hieronder zijn enkele foto’s van de maan te aanschouwen, vervaardigd toen Orion afgelopen week onze natuurlijke satelliet dicht naderde. Wat met name opvalt, is het pokdalige landschap van de maan, dat haarscherp én van dichtbij is vastgelegd.

Afbeelding: NASA

Afbeelding: NASA

Afbeelding: NASA

De foto’s zijn gemaakt op de zesde dag van de Artemis I-missie met behulp van Orions optische navigatiecamera’s.

Retrograde baan
Dat Orion de maan zo dicht naderde, is niet voor niets. Het gebruikte namelijk de zwaartekracht van onze natuurlijke satelliet om zo als het ware weggeslingerd te worden. Uiteindelijk zal Orion zo’n 64.000 kilometer voorbij de maan vliegen. Deze afstand is zo’n 48.000 kilometer verder dan het vorige record van Apollo 14. Kortom, de uiteindelijke eindbestemming van Orion is een verre, retrograde baan rond de maan. ‘Ver’, aangezien Orion zich op grote afstand van de maan bevindt en ‘retrograde’ omdat Orion in tegengestelde richting van hoe de maan rond de aarde cirkelt, rond de maan zal draaien. Naar verwachting zal Orion aankomende vrijdag het verste punt bereiken.

Hallo?!
Hoewel de missie keurig verloopt, bezorgde Orion het missieteam wel even een lichte zenuwinzinking. Om nog altijd onbekende redenen raakte NASA het contact met het ruimtevaartuig 47 minuten lang kwijt. Het signaalverlies deed zich voor terwijl het team werkte aan een communicatieverbinding tussen het ruimtevaartuig en het Deep Space Network (een netwerk van krachtige radiozenders en -ontvangers, dat onder andere gebruikt wordt om contact te houden met ruimtevaartuigen). NASA onderzoekt nu gegevens van vóór en na de communicatiestoring om te begrijpen wat er is misgegaan. De herconfiguratie is de afgelopen dagen verschillende keren met succes uitgevoerd, waardoor de recente storing een beetje opzien baarde. Het probleem werd uiteindelijk aan de ‘grondzijde’ – dus vanaf de aarde – opgelost. Het signaalverlies heeft overigens geen impact gehad op Orion en het ruimtevaartuig verkeert nog altijd in goede gezondheid.

BioSentinel
Overigens reist Orion niet moederziel alleen door het heelal. Het vaartuig wordt vergezeld door een tiental ‘CubeSats’, nanosatellieten waarmee NASA verschillende wetenschappelijke experimenten wil uitvoeren. Eén van deze nanosatellieten is BioSentinel. Aan boord van BioSentinel bevinden zich gisten; eencellige, eukaryote micro-organismen die behoren tot het rijk van de schimmels. Het doel van het experiment is om te achterhalen wat het effect van ruimtestraling op gist is. En dat is belangrijke informatie. Het doel van de Artemis-missies is namelijk om mensen voor te bereiden op steeds verdere en langere vluchten naar onder andere Mars. BioSentinel zal dan ook onze kennis uitbreiden over welke invloed een verblijf in de verre ruimte op levende organismen heeft.

Naar huis
Al met al is Artemis I een bijzondere missie. Niet alleen omdat Orion voor het eerst echt op de proef wordt gesteld, maar ook omdat het ruimtevaartuig verder vliegt dan zijn voorlopers, fantastische close-upbeelden van de maan vervaardigt én essentiële wetenschappelijke experimenten uitvoert. Uiteindelijk zal Orion zich op 28 november op meer dan 432.000 kilometer van de aarde bevinden, alvorens het ruimtevaartuig weer huiswaarts keert. Als alles goed gaat, plonst de capsule op 11 december met hulp van parachutes in de Grote Oceaan. Dat klinkt overigens simpeler dan het is. Orion zal met een snelheid van ongeveer 40.000 kilometer per uur de atmosfeer binnenkomen en moet dat heel snel zien af te remmen tot 480 kilometer per uur. De temperaturen kunnen daarbij oplopen tot 2800 graden Celsius. Het is daarmee de grote test van het hitteschild van de ruimtecapsule.

Maanlanding
Als de missie met succes wordt afgerond, komt de langverwachte maanlanding wel écht dichtbij. Na een hopelijk succesvolle Artemis I-missie volgt er overigens eerst nog een bemande testvlucht – bekend als Artemis II – waarbij een vierkoppige bemanning een rondje rond de maan zal cirkelen. En daarna volgt het echte werk: de eerste maanlanding in meer dan vijftig jaar tijd. Tijdens deze missie zullen astronauten – waaronder de eerste vrouwelijke en niet-blanke astronaut – in de Orion-capsule naar de maan vliegen, in de nabijheid van de maan overstappen op een maanlander en vervolgens voet zetten op de zuidpool van de maan.

Zo ver is het nu nog niet. Eerst is het nog de beurt aan de onbemande Orion om te laten zien of deze uit het juiste hout gesneden is. En terwijl Orion momenteel verder en verder reist, kunnen wij ons nog even vergapen aan de prachtige foto’s van de maan die hij onlangs naar de aarde teruggestuurde. Zijn die niet werkelijk fantastisch? Nog ééntje dan:

Afbeelding: NASA