Diederik legt uit wat er gebeurt met het licht van een laserstraal als je de ruimte in schijnt.
Onze vaste kijker Bertus vroeg zich af: wat gebeurt er als je op een heldere nacht met een laserpointer omhoog schijnt?
Nou Bertus: doe het niet. De kans is klein, maar je wil echt niet dat een piloot verblind raakt. Gewoon niet doen.
Maar stel dat je het tóch doet, waar gaat dat licht heen? Zo’n laser komt uit een piepklein puntje en dat zorgt ervoor dat het licht langzaam uitwaaiert. Dat heet diffractie. Omdat licht zich als golf gedraagt, smeert het vanzelf uit. Over 100 meter wordt de stip al zo’n 10 centimeter groter.
Als je het zonnestelsel in schijnt, wordt de lichtvlek uiteindelijk groter dan de zon. Maar de energie van een laserpointer is klein, dus hoe verder het komt, hoe minder fotonen per vierkante meter aankomen.
Aan het einde van het zonnestelsel komt er per vierkante meter misschien eens per paar uur één lichtdeeltje aan. Dat is onzichtbaar voor het oog. En dat is zonder te rekenen met stof, gas of planeten die het licht kunnen verstrooien.
En dan nog iets: het heelal dijt uit. Het licht van je laser wordt onderweg uitgerekt. Rood wordt infrarood, uiteindelijk radiostraling. Dus hoe verder het reist, hoe minder zichtbaar het wordt.
Kortom: dat licht raakt zijn kracht én kleur kwijt lang voordat het het zonnestelsel uit is. Maar belangrijker nog: doe het niet, want voor vliegtuigen is het nog wél zichtbaar.
