Aaseters zijn er in allerlei soorten en maten, maar ze hebben één ding gemeen: ze eten alles wat voorhanden is. Tenminste..dat dachten we.

Want Australische onderzoekers hebben nu een aaseter geïdentificeerd die de uitzondering op deze regel blijkt te zijn. Dat is te lezen in het blad Ecology & Evolution.

Tasmaanse duivels
De studie draait om Tasmaanse duivels: roofbuideldieren die voornamelijk op Tasmanië voorkomen. Ze kunnen gerekend worden tot de aaseters en op basis daarvan zou je verwachten dat ze – net als wolven, hyena’s en al die andere aaseters wereldwijd – pakken wat ze pakken kunnen. “Het is de taak van een aaseter om een generalist te zijn en dat te pakken wat er voorhanden is,” stelt onderzoeker Tracey Rogers. Groot was dan ook de verbazing van onderzoekers toen ze ontdekten dat de Tasmaanse duivel daar heel anders over denkt. “Wij hebben ontdekt dat de meeste Tasmaanse duivels eigenlijk kieskeurige, selectieve eters zijn.”

Het onderzoek
De onderzoekers baseren hun conclusie op een onderzoek onder 71 Tasmaanse duivels, afkomstig uit zeven verschillende gebieden op Tasmanië. Om meer inzicht te krijgen in het dieet van de dieren analyseerden de onderzoekers van elke Tasmaanse duivel een snorhaar. Ze richtten zich daarbij op stabiele isotopen: de verhoudingen daartussen geven meer inzicht in wat de dieren (voornamelijk) eten. Het onderzoek wijst uit dat slechts 1 op de 10 Tasmaanse duivels een breed dieet heeft en dus een echte generalist is die eet wat de pot schaft.

Het leeuwendeel van de Tasmaanse duivels bleek echter een stuk kieskeuriger te zijn en voornamelijk hetzij wallabies, buidelratten of papegaaiachtige rosella’s te nuttigen. Het wijst erop dat deze Tasmaanse duivels niet eten wat de pot schaft, maar zich specifiek richten op voedsel dat ze ook echt lekker vinden. En net zoals wij mensen allemaal onze eigen etensvoorkeuren hebben, hebben Tasmaanse duivels die ook. “We waren verrast dat de duivels niet allemaal hetzelfde wilden eten,” stelt onderzoeker Anna Lewis. “De meesten van hen besloten: ‘nee, dit is mijn favoriete voedsel’. En dat lijkt zeker een gedraging te zijn die we enkel onder Tasmaanse duivels zien. Er zijn voor zover we weten geen andere aaseters op aarde die dit ook doen.”

Het rijk alleen
Het roept natuurlijk de vraag op waarom veel Tasmaanse duivels zo kieskeurig zijn. Voor nu denken de onderzoekers dat het alles te maken heeft met het feit dat ze het rijk alleen hebben op Tasmanië. “Als je een aaseter in Afrika bent, dan concurreer je als het om voedsel gaat met al die andere roofdieren,” aldus Rogers. “Maar in Tasmanië zijn er geen andere roofdieren of concurrenten rond karkassen te vinden.” En dus kunnen de Tasmaanse duivels zich enige kieskeurigheid veroorloven. Sterker nog: mogelijk gedijen ze er zelfs bij. Het onderzoek wijst namelijk uit dat de zwaarste Tasmaanse duivels doorgaans ook de meest kieskeurige eters waren. Het zou kunnen betekenen dat de focus op bepaalde soorten voedsel ervoor zorgt dat de Tasmaanse duivels zwaarder worden.

Vervolgonderzoek moet uitwijzen wat de Tasmaanse duivel ertoe aanzet om bepaalde dieetkeuzes te maken. Daarnaast lijkt het geen gek idee oom ook het dieet van andere aaseters nog eens onder de loep te nemen. Want wie weet stuiten we zo opnieuw op verrassingen. “Het is lastig te geloven dat een aaseter een specialist kan zijn,” stelt Lewis. “Het zorgt ervoor dat je je af gaat vragen of andere aaseters – zoals hyena’s en wolven – zich in afwezigheid van concurrenten net zo zouden gedragen als de Tasmaanse duivels.”