Het lijkt alsof ze een beetje willekeurig door het bos dwalen op zoek naar eten, maar er zit wel degelijk een strategie achter: slingeraapjes pakken ieder een eigen stuk bos en vertellen dan aan elkaar waar de beste fruitbomen staan, blijkt uit onderzoek.
Slingeraapjes trekken vaak rond in groepjes van drie of meer en hun leefgebieden overlappen eveneens in groepen van minstens drie. De apen veranderen vervolgens voortdurend van groepje, waardoor ze mooi informatie kunnen doorgeven over waar voedsel te vinden is.
Slim systeem
Tot die conclusie komen onderzoekers van de Heriot-Watt University, de University of Edinburgh en de National Autonomous University of Mexico, na zeven jaar veldobservaties op het Mexicaanse schiereiland Yucatán. Ze wilden vooral weten waarom zwarthandslingerapen, een bedreigde soort, zich opsplitsen in kleinere groepjes en zich daarna weer in wisselende samenstellingen herenigen. Dezelfde subgroep foerageert mogelijk nooit twee keer samen.
Dr. Matthew Silk, ecoloog aan de University of Edinburgh, legt uit: “Het is geen willekeurig sociaal mengen, het is een slim systeem om kennis te delen over waar de beste fruitbomen zich bevinden in hun bosgebied. Door hun subgroepen voortdurend te veranderen, kunnen apen die verschillende delen van het bos kennen informatie uitwisselen over waar fruit beschikbaar is.”
Iedere aap zijn eigen stukje
De onderzoekers volgden de bewegingen van individuele apen en brachten hun kerngebieden in kaart. Dat zijn de gebieden die elke aap goed kent. “Sommige delen van het bos zijn bekend bij meerdere apen, net als het populairste restaurant van een stad, terwijl andere slechts bij een of twee apen bekend zijn, zeg maar de verborgen parels. Er is genoeg overlap zodat apen elkaar kunnen ontmoeten en tips kunnen uitwisselen, maar ook voldoende scheiding zodat elke aap andere delen van het bos verkent.” Heel slim van die apen, want zo is de gezamenlijke dekking van de beste voedselplekken het grootst.
Professor Gabriel Ramos-Fernandez vertelt: “We hebben laten zien dat er een optimaal midden bestaat tussen apen die voortdurend bij elkaar blijven en apen die zich te ver verspreiden. Want het is niet nuttig als elke aap precies hetzelfde weet en het is ook niet nuttig als niemand elkaar ooit ontmoet. Het werkt het best wanneer apen verschillende gebieden verkennen, maar toch vaak genoeg weer samenkomen om wat ze hebben geleerd door te geven aan elkaar.”
Collectieve intelligentie
Het team gebruikte gegevens over een groep zwarthandslingeraapjes die tussen januari 2012 en december 2017 zijn verzameld. “We hebben aangetoond dat de sociale dynamiek van slingeraapjes een belangrijke invloed heeft op hun foerageersucces: door hun omgeving op een gespreide manier te verkennen en daarna samen te komen om hun informatie te delen, kan de groep als geheel het bos beter kennen dan één enkel exemplaar ooit zou kunnen”, aldus Ramos-Fernandez. “Deze foerageerstrategie is een goed voorbeeld van collectieve intelligentie onder natuurlijke omstandigheden.”
We schreven vaker over dit onderwerp, lees bijvoorbeeld ook Waarom homoseksueel gedrag bij apen vaker voorkomt dan we dachten en Ook apen kunnen meebewegen op muziek (als je ze traint). Of lees dit artikel: Ook chimpansees en bonobo’s hebben verschillende vriendenkringen en vage kennissen.
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:
