Ja! Schimmels! En Diederik legt uit hoe dat zit in deze video:
Er zijn schimmels die kunnen leven op een plek waar bijna alles kapot gaat: in de kerncentrale van Tsjernobyl.
Vijf jaar na de ramp stuurden onderzoekers robots reactor vier in om de schade te bekijken. Op de muren zagen ze zwarte, roetachtige vlekken. Dat bleken geen dode resten te zijn, maar levende schimmels. En niet zomaar schimmels: ze floreerden in een omgeving met extreme langdurige straling.
Pas jaren later werd duidelijk hoe dat kon. De schimmels waren zwart door melanine, hetzelfde pigment dat onze huid bruin maakt en helpt beschermen tegen zonlicht. Onderzoeker Ekaterina Dadachova testte wat dat pigment deed. Ze vergeleek melanine-rijke schimmels met varianten die geen melanine konden maken. Ook blokkeerde ze bij sommige schimmels de aanmaak ervan.
De uitkomst was opvallend. Alleen de schimmels mét melanine groeiden goed onder straling. De andere raakten beschadigd. Nog vreemder: de zwarte schimmels groeiden beter mét straling dan zonder. Hun cellen werden onder straling tot vier keer actiever.
Straling veranderde blijkbaar de eigenschappen van melanine, waardoor de schimmels extra energie konden benutten. Inmiddels wordt dit zelfs onderzocht op het International Space Station, om te zien of zulke organismen kunnen helpen beschermen tegen kosmische straling.
Jeff Goldblum had dus gelijk: life finds a way.
