De verzamelde collectie omvat meer dan 200 soorten macroschimmels, waarvan vele nieuw zijn voor de wetenschap.

De eilanden van de Stille Zuidzee zijn een ware hotspot voor biodiversiteit. Maar hun grillige toppen, hete en vochtige klimaten en zeer afgelegen locaties maken het voor wetenschappers lastig om de vele fantastische levensvormen in de regio te documenteren. In een nieuwe studie trokken onderzoekers echter de hoge laarzen aan. Dagelijks stonden ze in de modder – of hingen zelfs aan touwen – terwijl ze op het Polynesisch eiland Moorea op schimmels jaagden. En gelukkig is al dat werk niet voor niets geweest.

Moorea
Moorea is een Frans-Polynesisch eiland, behorende tot de Genootschapseilanden in de Stille Oceaan. Het ligt 17 kilometer ten westen van Tahiti. “We waren echt geïnteresseerd in de biodiversiteit van het eiland,” vertelt hoofdonderzoeker Todd Osmundson. “Moorea is een eiland in het midden van de oceaan. Bovendien is het een geologisch jong vulkanisch eiland. Het heeft dus nooit een ander stuk land aangeraakt. De vraag rijst dan ook: hoe kwamen schimmels daar en waar kwamen ze vandaan?”

Meer over schimmels
Dat onderzoekers zo geïnteresseerd zijn in schimmels, is niet voor niets. Er zou namelijk geen leven op aarde zijn zonder schimmels. Gisten, schimmels en paddestoelen spelen bijvoorbeeld een cruciale rol bij de ontbinding en herstel van bos. Bomen zouden niet op het land kunnen leven zonder schimmels. Ook zijn ze belangrijk voor de spijsvertering van zoogdieren, de wereldwijde nutriëntencyclus en antibiotica. En wat dacht je van het brood, bier en chocola dat je eet? Bovendien spelen schimmels een cruciale rol in onze strijd tegen klimaatverandering. Schimmels helpen bij het reguleren van atmosferische kooldioxide en leggen bijvoorbeeld koolstof vast in de bodem. Dat gebeurt onder andere in boreale bossen, waar ze grote hoeveelheden koolstof vastleggen in hun wortelsymbiose met planten. En als bedrijvige ‘ontbinders’ kunnen ze helpen om vervuilde bodems schoon te maken. Daarnaast kunnen schimmels een geweldig voedselalternatief bieden voor dierlijk voedsel – wat een drijvende kracht is achter ontbossing en klimaatverandering – aangezien de meeste tropische bossen in de wereld worden gekapt voor veeteelt en sojateelt.

Om exemplaren te verzamelen, bracht het onderzoeksteam maanden op Moorea door. Dagelijks speurden ze al vóór zonsopkomst naar schimmels in alle uithoeken van het ecosysteem; in de grond, op wortels, bladeren en planten en zelfs in de lucht. Vervolgens brachten ze hun monsters naar het laboratorium, om de exemplaren die ze hadden gevonden te documenten en te kweken. Elke schimmel werd bovendien gefotografeerd en gedroogd voor opslag in het universitair Herbarium en vergeleken met bekende soorten.

Unieke schimmels
De studie verschaft de eerste gedetailleerde beschrijving van een verbluffende reeks schimmels die op het Polynesisch eiland Moorea voorkomen. En het eiland blijkt tal van unieke schimmels te herbergen. De verzamelde collectie omvat meer dan 200 soorten ‘macroschimmels’ – dat wil zeggen schimmels die zichtbare paddenstoelen hebben – waarvan er vele nieuw zijn voor de wetenschap.

Pleurotus sp., een familielid van de oesterzwam, verzameld op rottend hout. Afbeelding: Todd Osmundson

“Het is een echte schatkamer,” zegt onderzoeker Matteo Garbelotto. “Het is nog onontgonnen terrein in de evolutionaire biologie en biodiversiteit van het schimmelrijk. Bovendien is dit een van de eerste pogingen om basisinformatie over schimmeldiversiteit te verzamelen; niet alleen op Moorea, maar voor heel Oceanië.”

Op de wind
Door de DNA-sequenties van deze schimmels te vergelijken met die van andere soorten, was het team tevens in staat om te achterhalen hoe de schimmels op het afgelegen eiland terecht zijn gekomen. Het leidt tot een opmerkelijke ontdekking. Want de meeste soorten zijn letterlijk aan komen waaien. De bevindingen suggereren dat de meerheid van de soorten – of hun voorouders – op een oostelijke wind zijn meegevoerd. Mogelijk zijn ze afkomstig uit Australië of andere eilanden in de Stille Zuidzee. Een klein aantal blijkt door mensen uit verre gebieden – zoals Oost-Azië, Europa en Zuid-Amerika – naar Moorea te zijn gebracht.

De gegevens die in de studie zijn verzameld, zijn op meerdere vlakken waardevol. Zo biedt het aan de ene kant inzicht in de biodiversiteit van de schimmels op Moorea en onthult het aan de andere kant hoe verschillende soorten over de wereld reisden en op afgelegen gebieden arriveerden. En die informatie kan goed van pas komen, aangezien wetenschappers nog altijd proberen te achterhalen wat de gevolgen zijn van de internationale handel voor plant- en diersoorten.

Wist je dat…

…schimmels vaak nog ondergewaarde organismen zijn, die veelal over het hoofd worden gezien? Wetenschappers riepen dan ook al eerder op om ze te beschermen. Waarom dat belangrijk is? Dat lees je hier!