In de dierentuin van Adelaide waren de otters duidelijk actiever wanneer er veel mensen bij hun verblijf stonden. Ze verdwenen dan ook minder vaak uit het zicht. Dat blijkt uit nieuw onderzoek, dat geen aanwijzingen vond dat het publiek de dieren stress bezorgt.
Elk dier gedraagt zich anders wanneer mensen het komen bekijken in de dierentuin. Sommige dieren gaan schuilen, anderen vertonen stressgedrag door eindeloos heen en weer te lopen. Of dieren ook baat kunnen hebben bij een groot publiek, is veel minder duidelijk.
Australische onderzoekers hebben nu onderzocht hoe otters, meer bepaald Aziatische kleinklauwotters, zich in de dierentuin gedragen wanneer er veel mensen naar komen kijken. Zes dieren werden zes maanden lang gevolgd, zo blijkt uit het onderzoek, dat gepubliceerd is in het vakblad Journal of Zoological and Botanical Gardens. Dat werd minutieus gedaan: waarnemers gingen voor het verblijf zitten met een tablet en noteerden elke 60 seconden wat ze zagen. In totaal ging het om 146 sessies van een uur.
Otters waren actiever
De sessies werden verdeeld in twee groepen. In de eerste groep waren er bij minstens de helft van de momentopnames bezoekers. In de tweede groep was dat bij minder dan de helft het geval.
En daar bleek het verschil. Wanneer er veel mensen naar de otters stonden te kijken, waren die vaker actief. Ze klommen, zwommen en sjouwden met voorwerpen. De ruimte achter het verblijf waar het publiek de otters niet kan zien, werd ook minder vaak opgezocht bij drukte. Wanneer er weinig bezoekers waren, zaten de otters daar 48 procent van de tijd. Tijdens drukte daalde dat naar zo’n 39 procent.
Wel meteen een kanttekening hierbij: over oorzaak en gevolg weten we uit deze studie eigenlijk niets. Het kan even goed zo zijn dat er gewoon meer mensen stilstonden om te kijken wanneer de otters actief waren. Om met zekerheid te zeggen dat otters actiever worden doordat mensen ernaar kijken, moeten experimenten worden uitgevoerd waarin de drukte kunstmatig wordt geregeld.
Piepen zonder betekenis
De otters bleven bij drukte ook niet stil. Otters zijn spraakzame beesten. Ze blaffen, gillen, piepen en tjirpen. Uit eerder onderzoek worden bepaalde geluiden gekoppeld aan stress en andere aan sociaal contact. Ook hier werd er meer gepiept naarmate er meer mensen stonden te kijken. Dat verband was wel niet heel sterk.
In deze studie werd alleen bijgehouden of de otters geluid maakten, maar niet welk geluid en niet van welke otter. Een vrolijke piep of een boze blaf werden op dezelfde manier gemarkeerd. Wat het extra gepiep betekent, valt dus niet te zeggen. Of er naast bezoekers ook verzorgers stonden, maakte voor de hoeveelheid geluid geen verschil. Ook die vergelijking zegt weinig, want verzorgers kwamen alleen langs voor voeding en verzorging, terwijl bezoekers de hele dag welkom waren.
Wat de studie niet mat, is misschien nog het boeiendst. Weer, tijdstip en de verwachting van eten kunnen allemaal meespelen in hoe druk een otter doet. De dieren kregen vijf keer per dag voer en dieren die voeding zien aankomen worden vanzelf luidruchtiger. Wie het bezoekerseffect echt wil vastpinnen, zal die factoren mee moeten nemen.
Wil je niets van Scientias missen? Voeg Scientias toe als voorkeursbron op Google dan zie je al onze verhalen!
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:
