Voor de kust van Anegada hebben onderzoekers een belangrijke paringsplek van verpleegsterhaaien gevonden.
We weten verrassend weinig over het liefdesleven van haaien. Wetenschappers weten wel hoe veel haaiensoorten zich voortplanten, maar waar dat precies gebeurt is vaak onbekend. Onderzoekers van de University of Massachusetts Amherst hebben nu een belangrijke plek ontdekt waar verpleegsterhaaien samenkomen om te paren. De dieren gebruiken een klein stuk ondiepe kust bij Windlass Bight, op het eiland Anegada nabij de Britse Maagdeneilanden. Het onderzoek is gepubliceerd in Environmental Biology of Fishes.
Zelden gezien
Het bijzondere aan de ontdekking is dat parende haaien maar zelden in het wild worden gezien. En dat is een probleem: wie een diersoort wil beschermen moet natuurlijk wel weten waar de dieren zich voortplanten. Dat geldt vooral voor haaiensoorten die zich langzaam voortplanten, zoals verpleegsterhaaien. Die haaien paren niet vaak, zijn lange tijd drachtig en krijgen maar enkele jongen tegelijkertijd. Als een vaste paringsplek beschadigd kan dat gevolgen hebben voor de hele populatie.
Onderzoeker Grace Casselberry kreeg een tip dat verpleegsterhaaien zich bij Windlass Bight verzamelden. Dat bleek te kloppen. Tussen 4 en 16 juni 2025 bekeken de onderzoekers de haaien vanaf de kust en met drones. In die periode zagen ze 22 momenten waarop de dieren paargedrag vertoonden. Op één dag waren er zelfs 27 verpleegsterhaaien tegelijkertijd aanwezig.
Leestip: Haaien en tonijnen raken sneller oververhit dan gedacht
Volgens Casselberry is dat uitzonderlijk. “De enige andere plek ter wereld waar vergelijkbare aantallen parende verpleegsterhaaien zijn gezien is bij de Dry Tortugas”, zegt ze. “Op één dag zagen we 27 verpleegsterhaaien dicht op elkaar in groepen. Ze zaten in ondiep water en gedurende de hele dag werd er gepaard.”
Ondiep water
De onderzoekers ontdekten ook dat de haaien een heel specifieke plek lijken te kiezen. Ze paren dicht bij de kust, in heel ondiep water. “Kniediep lijkt precies goed te zijn”, zegt Casselberry. Het gebied waar al die dieren samenkomen is bovendien maar ongeveer 150 meter lang.
Dat maakt de plek kwetsbaar. Als zo’n klein stuk kust wordt verstoord of ontwikkeld kunnen de haaien hun vaste paringsgebied kwijtraken. “Dit is als het ware de slaapkamer van deze haaien”, zegt onderzoeker Andy Danylchuk van de University of Massachusetts Amherst. “Er is iets heel bijzonders aan deze specifieke plek.”
Zelfs de aanwezigheid van de onderzoekers leek soms invloed te hebben op het gedrag van de dieren. De haaien leken liever te paren zonder mensen in de buurt. Volgens de onderzoekers laat dat zien hoe snel zo’n gebied verstoord kan worden.
Inwendige zenders
Om meer te weten te komen over de dieren vingen de onderzoekers acht volwassen mannetjes en vijftien volwassen vrouwtjes. Zij kregen akoestische zenders in hun lichaam en herkenbare labels aan de buitenkant. Daardoor konden wetenschappers de haaien langere tijd volgen en onderzoeken of ze later opnieuw naar Windlass Bight terugkeren.
Daar zijn inmiddels meerdere aanwijzingen voor gevonden. Op beelden uit 2018 waren verpleegsterhaaien al in groepen langs de kust te zien. Video’s uit 2023 lieten bovendien pogingen tot paren zien. Samen met de waarnemingen uit 2025 wijst dat erop dat de haaien deze plek meerdere jaren achter elkaar gebruiken.
Leestip: Niet alleen visserij, ook toerisme beïnvloedt waar rifhaaien voorkomen
Dat maakt Windlass Bight meer dan een plaats waar toevallig veel haaien samenkomen. Volgens de onderzoekers gaat het om een vaste plek die belangrijk is voor hun voortplanting. Zulke gebieden zijn moeilijk te vinden, juist omdat het paringsgedrag van haaien zo weinig wordt waargenomen.
De ontdekking kan daarom direct helpen bij de bescherming van verpleegsterhaaien. Als duidelijk is welke kustgebieden belangrijk zijn voor de voortplanting kunnen beheerders betere ontwikkelingsplannen opstellen die daar rekening mee houden. De onderzoekers pleiten ervoor om ook op andere plaatsen te zoeken naar vergelijkbare paringsgebieden.
We schreven vaker over dit onderwerp, lees bijvoorbeeld ook Dit hormoon komt voor in afvalwater en maakt mannetjesvissen agressiever en Surinaamse pad blijkt met zijn vingertoppen op vissen te jagen . Of lees dit artikel: Da’s gek: hoe modderiger het water, hoe hechter de vissen .
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:
