De Body Mass Index (BMI) wordt nog steeds wereldwijd gebruikt om overgewicht en obesitas vast te stellen. Toch is er al jaren veel kritiek op de maatstaf.
De berekening van de BMI houdt namelijk geen rekening met factoren zoals spiermassa, botdichtheid, leeftijd of vetverdeling. Nieuw onderzoek suggereert nu dat die kritiek terecht kan zijn: ongeveer 26 procent van de mensen met een ‘normale’ BMI voldoet mogelijk alsnog aan de nieuwe criteria voor klinische obesitas.
Nieuwe kijk op obesitas
Om de beperkingen van BMI aan te pakken, stelde de Lancet Diabetes & Endocrinology Commission vorig jaar een nieuwe manier voor om obesitas vast te stellen. Daarbij wordt niet alleen gekeken naar lichaamsgewicht en -lengte, maar ook naar andere lichamelijke kenmerken. De commissie introduceerde hiervoor het begrip ‘klinische obesitas’: een definitie die zowel overtollig lichaamsvet als verminderde orgaan- of lichamelijke functies meeneemt.
Een eerste onderzoeksrapport liet al zien dat veel Amerikaanse volwassenen mogelijk voldoen aan de criteria voor klinische obesitas, ondanks dat zij volgens hun BMI niet als obees worden beschouwd. In een nieuwe studie onderzochten wetenschappers van de University of Southern California hoe sterk de nieuwe methode afwijkt van de traditionele BMI-classificatie. Daarvoor analyseerden zij gegevens van 5.642 Amerikaanse volwassenen uit een grote gezondheidsstudie.
Vetlocatie maakt verschil
Vet brengt niet overal in het lichaam dezelfde gezondheidsrisico’s met zich mee. Zo wordt visceraal vet, vet dat zich rondom de buikorganen ophoopt, geassocieerd met een hoger risico op hart- en vaatziekten dan vet dat zich bijvoorbeeld op armen of benen bevindt.
De onderzoekers keken daarom niet alleen naar BMI, maar ook naar andere aanwijzingen voor overtollig lichaamsvet, zoals middelomtrek en tekenen van verminderde orgaan- of lichamelijke functies.
Vaker obesitas met nieuwe methode
De analyse liet zien dat ongeveer de helft van de mensen met overgewicht volgens de BMI voldeed aan de criteria voor klinische obesitas. Bij mensen met een normale BMI was dat ruim een kwart. Dat suggereert dat de nieuwe methode mensen met obesitas kan identificeren die anders buiten beeld blijven wanneer uitsluitend naar BMI wordt gekeken.
Leestip: Niet je BMI, maar dit kenmerk is de belangrijkste voorspeller voor een lang, gezond leven
Daarnaast werd overtollig lichaamsvet vastgesteld bij 78 procent van de deelnemers wanneer twee of drie afwijkende lichaamsmetingen werden gebruikt. Wanneer onderzoekers BMI combineerden met slechts één afwijkende lichaamsmeting lag dat percentage aanzienlijk lager, op 40,9 procent.
Volgens de onderzoekers laten de resultaten zien dat BMI niet altijd een volledig beeld geeft van iemands gezondheid. Door naast gewicht en lengte ook naar vetverdeling en lichamelijke functies te kijken, kunnen artsen mogelijk beter vaststellen wie risico loopt op obesitasgerelateerde aandoeningen.
Wil je niets van Scientias missen? Volg Scientias op Google Discover dan zie je al onze verhalen!
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:
