Een team van Australische onderzoekers heeft een nieuwe buideldiersoort ontdekt die ons kan helpen met het beschermen van de soorten die we kennen.
Australische onderzoekers hebben een nieuwe inheemse buideldiersoort geïdentificeerd, nauw verwant aan de kangoeroe. Het dier, dat waarschijnlijk al duizenden jaren is uitgestorven, werd ontdekt op basis van fossielen in de grotten van de Nullarborvlakte in het zuidwesten van Australië. Het gaat om een tot nu toe onbekende soort kangoeroerat.
Fossiele vondsten en nieuwe ondersoorten
De vondst werd gedaan door wetenschappers van de Curtin University, het Western Australian Museum en de Murdoch University. Naast de nieuwe soort troffen ze ook fossielen aan van twee nieuwe ondersoorten van de borstelstaartkangoeroerat. Deze kleine, kangoeroeachtige buideldieren staan bekend als “ecosysteemingenieurs”: met hun gegraaf woelen ze jaarlijks tonnen aarde om, op zoek naar paddenstoelen die hun belangrijkste voedselbron vormen. Ze spelen daarmee een cruciale rol in het gezond houden van de Australische bodems.
Ernstig bedreigde gravers
De borstelstaartkangoeroerat komt van nature voor in West-Australië en geldt als het meest verplaatste zoogdier van het land. Door herplaatsingsprojecten proberen natuurbeschermers de ernstig bedreigde soort te behoeden voor uitsterven. “Borstelstaartkangoeroeratten zijn ernstig bedreigde buideldieren die al tientallen jaren de focus van instandhoudingsinspanningen zijn”, legt hoofdauteur van de studie Jake Newman-Martin uit. “In dit nieuwe onderzoek hebben we een compleet nieuwe soort benoemd op basis van fossiel materiaal, en voor het eerst twee nieuwe ondersoorten van de borstelstaartkangoeroerat. Helaas zijn velen van hen al uitgestorven voordat we ons van hun bestaan bewust waren.” De studie verscheen in het vakblad Zootaxa en benadrukt volgens Newman-Martin hoe belangrijk paleontologisch onderzoek kan zijn voor de bescherming van nog levende verwanten.
Botmetingen onthullen diversiteit
Om de diversiteit van de woylies – de Australische naam voor de kleine kangoeroeratten – beter in kaart te brengen, analyseerden de onderzoekers onder meer schedels en lichaamsfossielen. “Dit onderzoek bevestigde verschillende afzonderlijke soorten en breidde de bekende diversiteit van woylies uit door schedel- en lichaamsfossielen te meten die voorheen niet in detail waren bekeken”, zegt co-auteur Kenny Travouillon. “Wat we door dit onderzoek hebben gevonden, vertelt ons dat het onderzoeken van fossielen samen met genetische hulpmiddelen belangrijke inzichten kan bieden die de instandhoudingsinspanningen van deze ernstig bedreigde inheemse soort kunnen helpen.” De resultaten splitsen bovendien de huidige woylie in twee levende ondersoorten. Dit is weer cruciaal voor kweek- en herplaatsingsprogramma’s, omdat dit helpt om de genetische diversiteit en overlevingskansen te vergroten van de buideldieren die in de natuur worden losgelaten.
Een naam met betekenis
De nieuw beschreven soort kreeg de wetenschappelijke naam Bettongia haoucharae. De onderzoekers werken samen met inheemse Aborigines om ook een culturele naam vast te stellen, passend bij de Noongar-traditie van de Aborigines waarin het woord woylie zijn oorsprong vindt.
