Het glanzende folie maakte deel uit van Perseverance’ thermische deken. Raadselachtig is echter hoe dit afval op twee kilometer van de landingsplek terecht is gekomen…

Op een foto die marsrover Perseverance onlangs terug naar de aarde stuurde, heeft NASA iets opvallends gespot. Vastgeklemd tussen een groot rotsblok bevindt zich namelijk een zilverkleurig stuk zwerfafval, waarschijnlijk losgeraakt tijdens Perseverance landing op Mars.

Thermische deken
Het Perseverance-team vermoedt dat het glanzende folie deel uitmaakte van Perseverance thermische deken. Dit materiaal werd gebruikt om de rover te beschermen tegen de extreme temperaturen waar hij tijdens zijn afdaling aan werd blootgesteld.

Raadselachtig
Hoe het folie echter in het betreffende Martiaanse rotsblok vast is komen te zitten, is een raadsel. Zo bevindt dit gesteente zich op ongeveer twee kilometer afstand van de plek waar marsrover Perseverance voet aan de grond zette. NASA staat dan ook versteld van de vondst. “Het is een verrassing om dit hier te vinden,” aldus het Amerikaanse agentschap. “Is dit stuk na de landing hier neergestort, of is het door de wind hierheen geblazen?”

Zooitje
Het is niet voor het eerst dat er zwerfafval op Mars wordt aangetroffen. Vorig jaar bleek al uit beelden van de Trace Gas Orbiter dat Perseverance er tijdens zijn landing een zooitje van had gemaakt. De parachute, de beschermende schelp die Perseverance tijdens de reis naar Mars en de afdaling omhulde en de jetpack met acht motoren die Perseverance veilig op Mars zette, slingeren nog altijd op de landingsplek rond. Nog niet zo lang geleden legde Marshelikopter Ingenuity de aangerichte bende nog wat beter op beeld vast.

Ander zwerfafval
Maar niet alleen Perseverance laat een spoor van troep achter. Onze verkenningsdrift heeft ertoe geleid dat er al meerdere robots op de rode planeet hebben rondgereden. En onderdelen van deze Marswagentjes zijn nog altijd op de rode planeet te vinden.

Aangetast
Al dit zwerfafval baart sommige wetenschappers zorgen. In de ogen van deze wetenschappers is Mars eigenlijk één groot plaats delict waar ze geen sporen van vervuiling, maar van leven hopen te vinden. Wanneer robots en mogelijk in de toekomst zelfs mensen over de planeet struinen, vernietigen ze wellicht belangrijk ‘bewijsmateriaal’ of laten ze sporen achter die wetenschappers straks helemaal op het verkeerde been zetten. Maar ook afgezien van de wetenschap zijn er natuurlijk goede redenen om zuinig op het ‘pure’ Mars te zijn. Zijn we dat namelijk niet de volgende generaties verplicht? Verdienen zij het niet om Mars ook te zien zoals het is, dus zonder afval en zonder dat we het landschap aantasten?

Maan en de ruimte rond de aarde
Niet alleen Mars, maar ook de maan is allang niet meer zo ongerept als dat het ooit was. Onlangs nog, ramde een gedumpte raketbooster de maan. Ook zijn er brokstukken te vinden van de Israëlische maanlander Beresheet die in april 2019 op de maan crashte. En in 2009 werd zelfs doelbewust onze natuurlijke satelliet gebombardeerd, in de hoop iets te leren van de stofpluim die door de botsing ontstond. Ook de ruimte rond de aarde is niet meer afvalvrij. Naar schatting cirkelen er honderden tonnen afval rond de aarde. Denk aan kapotte en afgedankte satellieten, maar ook aan (minuscule) brokstukken van satellieten die met elkaar in botsing zijn gekomen. Onderzoekers uiten al enige tijd hun bezorgdheid over deze verontrustende stand van zaken. Dat komt mede omdat ruimteschroot zelfs zo nu en dan een bedreiging vormt voor het bemande ISS.

Ondertussen gaat de missie van Perseverance door. Want ondanks de rommel die de marsrover laat slingeren, doet hij wel ontzettend belangrijk werk. Perseverance landde op 18 februari 2021 in de Jezero-krater en jaagt sindsdien op sporen van (voormalig) leven. Dat is een primeur; eerdere rovers onderzochten de leefbaarheid van Mars, maar hebben nooit actief naar leven gezocht. En mocht Perseverance op leven stuiten, dan zullen we ‘m de puinhoop die hij er op Mars van maakte misschien toch een beetje vergeven.