Diederik legt uit hoe we kernafval wel of niet veilig kunnen opslaan, check hier de short:
Er is één plek op aarde waar we zeker van weten dat daar kernafval veilig voor miljoenen jaren opgeslagen kan worden.
Maar hoe weten we dat?
Uranium dat in kerncentrales gebruikt wordt komt in twee smaken voor. 99.27 procent van een nutteloze vorm en 0,72 procent van de uranium kun je gebruiken in kerncentrales en in bommen. En die verhouding is in alle uraniummijnen over heel de wereld exact hetzelfde.
Behalve toen Franse onderzoekers in de jaren 70 gingen meten in het Afrikaanse land Gabon. Daar in het gebied van Oklo misten ze dat nuttige uranium en ze maakte zich zorgen dat het misschien weggepakt was door anderen om bommen van te maken.
Na langdurig onderzoek kwamen ze erachter dat zo’n 2 miljard jaar geleden, de omstandigheden precies goed waren dat er van nature een kettingreactie op gang kwam. Moeder natuur had in Afrika een kernreactor gebouwd. Het was geen grote, en het zal vandaag de dag ook niet meer kunnen, maar even waren de omstandigheden op aarde goed dat dit kon.
Wetenschappers ontdekten wat er gebeurd is omdat ze op die plek ook natuurlijk kernafval terug gevonden hadden en in die twee miljard jaar had dit spul maar enkele centimeters afgelegd. Niets kon erbij komen, geen straling was ontsnapt, Dit was perfect veilig.
Het is dus in principe mogelijk geweest om kernafval 2 miljard jaar lang veilig te houden en het idee is als het een keer is gelukt dan moet het nu vast ook wel lukken.
