Volgens wetenschappers is het waarborgen van de voedselzekerheid voor veel landen een groeiende zorg. Een nieuwe studie laat zien dat koraalriffen een handje kunnen helpen.
Onderzoekers van het Smithsonian Tropical Research Institute (STRI) in Panama concluderen dat koraalriffen wereldwijd veel meer voedsel kunnen leveren dan nu gebeurt. Als overbeviste rifvispopulaties de kans krijgen om te herstellen kan daarmee de visopbrengst op sommige plekken met bijna 50 procent stijgen. Het onderzoek is te vinden in PNAS.
Te weinig vissen
De kern van de ontdekking is simpel: op veel koraalriffen zwemmen nu te weinig vissen rond. Daardoor leveren overbeviste koraalriffen veel minder vis op dan theoretisch mogelijk zou zijn. De onderzoekers berekenden dat het herstel van overbeviste koraalriffen per land kan leiden tot ongeveer 20.000 tot 162 miljoen extra porties vis per jaar. Volgens de studie is dat genoeg om voor miljoenen mensen de aanbevolen hoeveelheid vis te halen.
De wetenschappers benadrukken dat het herstellen van koraalriffen dus niet alleen goed is voor de natuur, maar ook voor de voedselzekerheid. “Onze studie maakt duidelijk hoeveel vis we mislopen doordat overbevissing van koraalriffen heeft plaatsgevonden”, zegt Jessica Zamborain-Mason, hoofdonderzoeker en werkzaam aan de King Abdullah University of Science and Technology (KAUST).
Overbevissing
Om tot die cijfers te komen bekeken de onderzoekers gegevens uit alle gebieden waar koraalriffen voorkomen. Het gaat om riffen in uiteenlopende landen en regio’s, zoals Panama, Jamaica, Kenia, Mauritius, Oman, Madagaskar, de Filipijnen en Indonesië. Met statistische modellen schatten ze hoeveel vis er nu aanwezig is op riffen die als ‘overbevist’ zijn aangemerkt.
Leestip: Koralen gebruiken voor het groeien hetzelfde duidelijke stappenplan
Daarna rekenden ze uit hoeveel die vispopulaties zouden moeten groeien om weer uit te komen op een niveau dat ze “maximum sustainable yield” noemen: de hoogste vangst die je jaar na jaar kunt halen zonder daarbij de vispopulatie te beschadigen. Ze keken ook naar een praktischer doel dat ze “pretty good yields” noemen: niet de maximale opbrengst, maar al wel een aanzienlijke stap vooruit.
Ondervoeding
De resultaten zijn vooral interessant voor landen waar honger nog steeds veel voorkomt. Teamlid Sean Connolly zegt: “Landen die het meeste kunnen winnen door hun rifvispopulaties te herstellen zijn vaak ook de landen waar ondervoeding een groter probleem is.” Zo wijst het team in hun onderzoek naar gebieden in Indonesië waar ondervoeding mogelijk opgelost kan worden door rifvispopulaties te herstellen.
Volgens het onderzoek is er ook een ‘catch’: die extra vis komt niet vanzelf. Het herstel van rifvispopulaties kost veel tijd en vraagt om afspraken die ervoor zorgen dat vissen kunnen terugkomen. Hoelang dat duurt verschilt per plek. Dat hangt af van hoe sterk een rif is leeggevist en hoe streng de visserij door de nodige maatregelen wordt beperkt. Gemiddeld schatten de onderzoekers dat het herstel ongeveer zes tot maximaal vijftig jaar kan duren. Dat betekent dat als je nu ingrijpt de winst pas veel later zichtbaar wordt.
Dat betekent dus ook dat tijdens de ‘herstelperiode’ landen die al met ondervoeding kampen minder zouden moeten vissen. Volgens het team ligt de oplossing dan ook in het ontvangen van hulp van buitenaf, bijvoorbeeld in de vorm van een internationale samenwerking. De grootste uitdaging is volgens de onderzoekers om plannen te maken die zowel de natuur als mensen vooruithelpen: plannen die koraalriffen effectief beschermen en herstellen en tegelijkertijd vissers een toekomst geven.
We schreven vaker over dit onderwerp, lees bijvoorbeeld ook Kunnen koralen gekweekt worden die resistent zijn tegen de klimaatverandering? en Maanlicht als scheidslijn: koralen kunnen door licht anders gaan voortplanten . Of lees dit artikel: Onderzoekers waarschuwen: koraalriffen kunnen niet tegen opwarming van 2°C .
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:
