Hoe weten we hoe het klimaat vroeger was, toen er nog helemaal niet werd gemeten?
Net als bij een moordzaak hoef je er niet bij te zijn om te weten wat er is gebeurd, je kijkt naar de sporen, naar de vingerafdrukken (tekst gaat verder onder de video).
Paleoklimatologen doen dat ook. Ze boren in het ijs van Groenland en Antarctica, waar elke laag sneeuw op de sneeuw ligt van het jaar ervoor. Dus hoe dieper je boort, hoe ouder het ijs. In dat ijs zitten luchtbelletjes met oude lucht, waarin je de hoeveelheid CO₂ kunt meten. En aan de waterisotopen zie je hoe warm het toen was.
Omdat winterijs een andere kleur heeft dan zomerijs kun je in die lagen gewoon tellen hoeveel jaren je terug gaat in de tijd. En in zeebodemlagen vind je kalkskeletjes van oude diertjes; de atomen in die skeletjes vertellen hoe warm het zeewater was.
Zo kunnen we, dankzij die sporen, het klimaat van honderdduizenden tot zelfs miljoenen jaren geleden reconstrueren en zien we dat het in het verleden vaker warmer is geweest dan nu, maar ook dat wat er nu gebeurt, komt door de mens.
Dit is klimaatmythe 18 binnen het thema COP30.
