Wederom is er een belangrijke mijlpaal bereikt.

Het Webb-team komt met heugelijk nieuws. Want de machtige James Webb-telescoop is erin geslaagd de tweede spiegel succesvol in positie te brengen. “Het is wederom een gedenkwaardige dag,” zei Webb-projectmanager Bill Ochs, terwijl hij het team feliciteerde.

Tweede spiegel
De tweede of secundaire spiegel bevindt zich op een statief bestaande uit drie lichtgewicht, uitklapbare steunen die elk ruim zeven meter lang zijn. Wanneer licht uit het verre universum de iconische 18 gouden spiegels (die samen de hoofdspiegel vormen) raakt, zal het weerkaatsen in de kleinere, ronde, tweede spiegel. Vervolgens reflecteert de tweede spiegel het door de hoofdspiegel verzamelde licht in de wetenschappelijke instrumenten aan boord van James Webb.

De tweede spiegel, ondersteund door drie lichtgewicht stangen. In de reflectie is de hoofdspiegel te zien. Afbeelding: NASA

Gistermiddag was het tijd voor de spannende implementatie van de secundaire spiegel. Daarbij werd het statief, waar de secundaire spiegel op rust, verplaatst en op zijn operationele positie geïnstalleerd. In feite ‘zwaaide’ James Webb zijn ‘arm’ naar voren, om zo de secundaire spiegel recht voor de primaire spiegel te krijgen.

Zo ging het
De implementatie van de spiegel was een zenuwslopend onderdeel. De secundaire spiegel is namelijk één van de belangrijkste onderdelen op de telescoop en essentieel voor het succes van de missie. Om tien voor 4 Nederlandse tijd ging het proces van start. En ongeveer anderhalf uur later was de spiegel in positie gebracht. Het statief werd vervolgens twintig minuutjes later vergrendeld. Iets voor half zeven Nederlandse tijd kwam het hoge woord eruit: ingenieurs bevestigden dat het statief volledig was vastgezet en op zijn plaats vergrendeld. Kortom: de implementatie van de secundaire spiegel was voltooid. “Het meest geavanceerde statief ter wereld is in gebruik genomen,” aldus Lee Feinberg van NASA, verantwoordelijk voor van de spiegels.

Eindelijk een echte telescoop
James Webb begint ondertussen steeds meer op een telescoop te lijken. De telescoop was tijdens de lancering als origami opgevouwen om in een Ariane-5-raket te passen. En nu, terwijl de telescoop door het uitgestrekte heelal vliegt, klapt hij steeds meer onderdelen succesvol uit. “Het is echt ongelofelijk,” zegt Ochs. “We zijn op dit moment ruim 965.000 kilometer van de aarde verwijderd. En we hebben eindelijk een echte telescoop.”

Radiator
James Webb mag dan misschien steeds meer de vormen van een telescoop aannemen, we zijn er nog niet helemaal. Want er moeten nog enkele belangrijke onderdelen in gereedheid worden gebracht. Het volgende element is de radiator (ADIR), die zich aan de achterzijde van de telescoop bevindt. De taak van deze radiator is om warmte weg te voeren van de instrumenten en spiegels. De telescoop moet onder andere op deze manier koud worden gehouden, omdat Webb anders niet in staat is om het infrarode licht van lichtzwakke, verre objecten waar te nemen.

Om die zwakke signalen te kunnen detecteren, moet de telescoop zelf dus extreem koud zijn. Daarom is er ook een 5-laags zonneschild, ter grootte van een tennisbaan, vervaardigd. Dit schild zal de telescoop beschermen tegen externe licht- en warmtebronnen (zoals de zon, aarde en maan) en tegen de warmte die door het observatorium zelf wordt uitgestraald. Je kunt dit zonneschild dus een beetje vergelijken met een parasol, dat altijd naar de zon gericht zal zijn om warmte en licht af te weren. Dit immense zonneschild is enkele dagen geleden al uitgevouwen én succesvol strakgetrokken.