Ingrediëntenlijsten van zonnebrandcrème staan vol ingewikkelde namen. Dat betekent niet automatisch dat die stoffen gevaarlijk zijn. Een veelbesproken voorbeeld is oxybenzone, een uv-filter dat steeds minder vaak wordt gebruikt doordat er nieuwere alternatieven beschikbaar zijn. Diederik legt uit hoe dit zit.
Oxybenzone vangt verschillende vormen van uv-straling op en zet de energie om in een kleine hoeveelheid warmte. Het beschermt goed en laat geen witte waas achter. Toch maken mensen zich zorgen omdat de stof via de huid kan worden opgenomen en vervolgens meetbaar is in bloed en urine.
Leestip: Waarom een ‘beschermend’ basisbruin juist een slecht idee is
Dat iets in het lichaam kan worden aangetoond, betekent echter niet dat het schadelijk is. In dieronderzoek vertoont oxybenzone bij extreem hoge doses een zwakke oestrogene werking. Die hoeveelheden zijn niet vergelijkbaar met normaal gebruik van zonnebrandcrème. Zoals bij vrijwel iedere stof draait het om de dosis: twee liter water per dag kan gezond zijn terwijl acht liter gevaarlijk kan worden.
Ook de mogelijke invloed op koraalriffen leidt tot discussie. Onder meer Hawaï en Palau hebben oxybenzone beperkt of verboden. De omstandigheden waaronder in onderzoek effecten op koraal optreden, lijken in zee echter moeilijk te worden bereikt. Bovendien vormt klimaatverandering een veel grotere bedreiging voor riffen.
Wie oxybenzone toch liever vermijdt, kan voor een ander uv-filter kiezen. Stoppen met smeren is in ieder geval geen verstandig alternatief.
Wil je niets van Scientias missen? Voeg Scientias toe als voorkeursbron op Google dan zie je al onze verhalen!
