Van je hobby je werk maken, het is een droom van velen. Maar wat als je het ook echt doet? Is het wel zo zaligmakend? Een tien jaar durend onderzoek naar skileraren, die hun saaie kantoorbaan inruilden voor de zonovergoten pistes wijst uit dat het ook nogal wat offers vraagt.
De 9-tot-5-baan op kantoor is uit de mode. Jongeren willen influencer worden of toch tenminste vanuit huis werken op het moment dat het hun uitkomt en liever ook niet meer dan een dag of drie, vier per week. Interessant dus om een studie te bekijken die dergelijke flierefluiters tien jaar lang volgde.
Offers en meer voldoening
De onderzoekers van de RMIT University in het Australische Melbourne analyseerde het wel en wee van een groep skileraren. Het bleek niet enkel jolijt. Van je hobby je werk maken, zoals bij skiën, kan belastend zijn, het vraagt offers en het vermindert je financiële zekerheid, schrijven de onderzoekers. Dat is natuurlijk een beetje een open deur: ja, je gaat minder verdienen dan wanneer je in driedelig pak ergens op een kantoor gaat zitten, maar het gaat erom wat je ervoor terugkrijgt.
“Ontsnappen aan de dagelijkse sleur op zoek naar een meer betekenisvolle carrière was de belangrijkste motivatie, maar het kwam niet zonder offers”, vertelt onderzoeker Marian Makkar van de RMIT University. Ze zegt dat de deelnemers aan het onderzoek hun kantoorbaan voornamelijk hadden opgezegd, omdat ze moe waren van de alledaagse, saaie routines. “We hoorden verhalen over financiële, mentale en fysieke opofferingen, maar bijna altijd rapporteerden deelnemers dat ze aanzienlijke persoonlijke groei en voldoening ervoeren.”
Nét genoeg geld
De onderzoekers bestudeerden de ervaringen van skileraren in Nieuw-Zeeland, Japan en Canada die voor hun werk de wereld rondreisden, chasing winters, zoals bijvoorbeeld surfleraren vooral de zomers achterna reizen.
Makkar zegt dat de deelnemers meestal net genoeg geld verdienden om hun leefstijl te bekostigen. Ze reisden constant rond met al hun bezittingen in een of twee koffers, inclusief de skiuitrusting die ze nodig hadden voor hun werk. Dit is anders dan bij digitale nomaden, legt ze uit. Die streven meestal naar minder werken en meer vrije tijd. “Hoewel digitale nomaden en skileraren enkele kenmerken delen, zoals het streven om te ontsnappen aan het gewone leven, leiden ze verschillende leefstijlen”, klinkt het.
Keerpunt voor werknemers
Makkar stelt dat de beroepsbevolking op een keerpunt staat: werkgevers willen hun personeel terug naar kantoor hebben en trekken steeds vaker een grens bij de huidige flexibiliteit. Werknemers zijn echter juist vaker op zoek naar zingeving en verkiezen vrije tijd boven werk.
“Voor werknemers is er nooit een beter moment geweest om flexibiliteit te eisen of te overwegen om hun 9-tot-5-baan in te ruilen voor een carrière die meer betekenis heeft”, stelt ze. “Het is aan koppige werkgevers om deze verschuiving te omarmen of het risico te lopen op een productiviteitsdaling, misschien zelfs het verlies van een groot deel van hun personeelsbestand.”
Thuiswerken maakt gelukkig
Eerder onderzoek toont aan dat thuiswerken het geluk van werknemers met wel 20 procent kan vergroten, maar tot nu toe hadden onderzoekers de ervaringen van mensen die in hun carrière streven naar voldoening niet volledig onderzocht, zegt Makkar. “Deze werknemers zijn op zoek naar zinvolle prestaties en meer betekenis in het leven. Geluk kan vluchtig en kortstondig zijn, maar hard werken en grote doelen stellen en vaardigheden ontwikkelen om daar te komen is wat langdurige levensvoldoening en vervulling kan brengen.”
Een deelnemer aan de studie zei: “Ik herinner me dat mijn eerste managementdocent op de universiteit zei: ‘Je zou ceo kunnen worden, 300.000 dollar per jaar verdienen en elk jaar een maand vrij hebben om te gaan skiën’, en ik zei: ‘Of ik zou elke dag kunnen gaan skiën en nog steeds genoeg verdienen om te eten en mijn huur te betalen.’ Dat is alles wat ik echt nodig heb, toch?”
Niet voor iedereen
Maar het leven in de sneeuw was niet voor iedereen een succes. Sommige deelnemers keerden uiteindelijk terug naar het comfort van een meer traditionele baan. Dit gebeurde vaak wanneer ze het gevoel hadden dat ze niets meer te winnen hadden bij het doorzetten van hun leven als skileraar.
Anderen vertrokken toen ze beseften dat de levensstijl niet duurzaam was door de onzekere arbeidsomstandigheden, lage lonen, afhankelijkheid van het weer en contracten voor bepaalde tijd. Sommige voormalige instructeurs ontdekten creatieve manieren om te genieten van betekenisvolle ervaringen, zelfs toen ze meer gingen settelen.
Ouder worden
Een voorbeeld is deelnemer Ryan. Hij stopte met fulltime lesgeven maar bleef terugkeren naar een skischool waar hij eerder leraar was. “Naarmate ik ouder word, sta ik meer open voor andere dingen als er kansen voorbijkomen”, zei hij. “Maar als ik genoeg geld kan verdienen om nog steeds een deel van het jaar te kunnen snowboarden sluit ik dat niet per se uit.”
De inzichten van de studie zijn ook toepasbaar op het onderzoeken van ander niet-traditioneel werk, zoals dat van influencers. “Net als skileraren beginnen influencers vaak met een passie voor een bepaalde hobby”, legt ze uit. “Maar uiteindelijk moeten ze aan allerlei eisen voldoen en leren omgaan met het slopende bestaan van influencer.”
