De gezondheidszorg in Afrika is erg dynamisch en er worden grote successen geboekt, maar toch blijven er nog altijd enorme obstakels op het gebied van kindervaccinatie. Een nieuwe studie toont aan dat veel landen de vaccinatiedoelstellingen van 2030 waarschijnlijk niet gaan halen.
Kindervaccinatie is een van de grootste successen in de mondiale gezondheid. Jaarlijks redden vaccins miljoenen levens. Alleen al tussen 2010 en 2018 zijn met het mazelenvaccin maar liefst 23 miljoen sterfgevallen voorkomen. Ondanks de positieve vooruitgang blijven er belangrijke uitdagingen bestaan, voornamelijk in conflictgebieden. De armste en meest gemarginaliseerde bevolkingen in Afrika hebben namelijk slechte toegang tot vaccinatiediensten. Jaarlijks ontvingen in 2020 zo’n 20 miljoen zuigelingen geen volledige reeks basisvaccins en meer dan 13 miljoen kinderen ontvangen zelfs helemaal geen vaccins. Dat moest volgens de WHO voor stoppen. Voor 2030 streeft de Immunization Agenda 2030 ernaar om 90 procent wereldwijde vaccinatiegraad te bereiken, het aantal ‘zero-dose’ kinderen te halveren en 500 nieuwe vaccins nationaal of regionaal te introduceren. Maar nu blijkt uit nieuw onderzoek dat veel landen de doelstellingen waarschijnlijk niet zullen halen.
12 van de 38 onderzochte landen
De meeste landen zullen 80 of 90 procent dekking voor vaccins tegen tuberculose, mazelen, polio, difterie, kinkhoest en tetanus wel halen of zelfs overtreffen, maar 12 van de 38 onderzochte landen zijn niet goed op weg om de doelstellingen te halen. Verrassend genoeg staan landen zoals Egypte en Zuid-Afrika ook in dat rijtje, ondanks het feit dat ze behoren tot een van de meest ontwikkelde landen op het continent. Dat blijkt uit de studie die is uitgevoerd door onderzoekers van de Hitotsubashi University in Japan. De volledige studie is gepubliceerd in het blad PLOS Medicine.
Socio-economische status
De onderzoekers benadrukken ook dat toegang tot vaccins afhangt van mensen hun sociaal-economische status. Soms lopen deze verschillen op tot wel 58 procent tussen de armste en rijkste groepen in Afrikaanse landen. Onderzoeker Phuong The Nguyen en zijn collega’s zijn ervan overtuigd dat de ongelijkheid in de meeste landen vermindert, maar geven ook aan dat het in een aantal landen juist gelijk blijft of zelfs erger wordt. Denk dan aan Nigeria en Angola.
Uitvoering onderzoek
Om het onderzoek uit te voeren hebben Phuong The Nguyen en zijn collega’s gegevens over kindervaccinaties gebruikt uit ongeveer één miljoen dossiers, afkomstig van 104 landelijk representatieve Demografische en Gezondheids Enquêtes (DHS) die tussen 2000 en 2019 in 38 Afrikaanse landen zijn uitgevoerd. Vervolgens konden ze met speciale computermodellen de trends in vaccinatiegraad tot 2030 inschatten. Ook konden ze op basis van die computermodellen de hoeveelheid gevaccineerde mensen in verschillende geografische gebieden zien en het verschil in vaccinatiegraad tussen de diverse socio-economische groepen.
Uitdagingen
In veel landen zijn er simpelweg nog veel uitdagingen met betrekking tot de betaalbaarheid, toegankelijkheid en beschikbaarheid van vaccins, die enorme obstakels vormen voor het behalen van de doelstellingen. Deze obstakels worden voornamelijk veroorzaakt door de slechte eerstelijnsgezondheidszorgsystemen en het feit dat er beperkte middelen zijn, leggen de onderzoekers uit.
