Bovendien blijkt de dolfijnclitoris opvallende gelijkenissen te vertonen met die van mensen.

Er wordt weleens gesuggereerd dat dolfijnen – net als wij – plezier beleven aan seks. Een nieuwe studie zet die aanname nu meer kracht bij. Onderzoekers zijn namelijk tot de ontdekking gekomen dat vrouwelijke dolfijnen net als mensen over een goed ontwikkelde clitoris beschikken. “De dolfijnclitoris vertoont veel kenmerken die erop wijzen dat het dier genot voelt,” aldus onderzoeker Patricia Brennan.

Vrijende dolfijnen
Wetenschappers weten dat dolfijnen hele sociale dieren zijn. Ze vrijen het hele jaar door om sociale banden te smeden en te onderhouden. En mogelijk vinden ze seks ook gewoon fijn. “Het seksuele gedrag van dolfijnen suggereert dat ze plezier beleven tijdens hun seksuele interacties,” vertelt Brennan in gesprek met Scientias.nl. Bovendien is al eerder opgemerkt dat vrouwelijke dolfijnen een clitoris hebben. Deze bevindt zich op een plek die stimulatie tijdens de seks mogelijk maakt. Ook zijn er al eerder vrouwelijke dolfijnen gespot die met hun snuit en vinnen over elkaars clitoris wrijven.

Dolfijnclitoris
In een nieuwe studie besloot Brennan samen met haar collega’s de dolfijnclitoris van dichterbij te bekijken. Ze bestudeerden de clitoris van 11 vrouwtjes – die op natuurlijke wijze waren gestorven – aandachtig. “We wilden niet alleen de kenmerken van de clitoris onderzoeken, maar ook of het mogelijk genot stimuleert,” zegt Brennan. De onderzoekers brachten de precieze vorm in kaart en analyseerden hoe de zenuwen door de weefsels lopen. Het onderzoek leidt tot een onmiskenbare conclusie. Want het lijkt er sterk op dat dolfijnen net als mensen een goed ontwikkelde en functionerende clitoris hebben.

Kenmerken
“Net als de menselijke clitoris heeft de dolfijnclitoris grote gebieden met erectiel weefsel, die zich vullen met bloed,” legt Brennan uit. “De vorm van het erectiele weefsel verandert bovendien naarmate de dieren volwassen worden. Dit suggereert dat het op latere leeftijd een functionele rol krijgt.” De onderzoekers tonen verder aan dat er door de clitoris grote zenuwen lopen. “Sommige zijn zelfs groter dan een halve millimeter,” aldus Brennan.

Deze afbeelding toont de grote zenuwen in de dolfijnclitoris. Afbeelding: Patricia Brennan

Daarnaast bevinden er zich veel zenuwuiteinden direct onder de huid, die daar veel dunner is dan in de aangrenzende huid. Ten slotte vonden de onderzoekers genitale bloedlichaampjes die veel lijken op die in de menselijke clitoris en in de eikel van de penis, waarvan bekend is dat ze betrokken zijn bij genot.

Vorm
Al met al concluderen de onderzoekers dat de dolfijnclitoris ook qua vorm opvallend veel lijkt op die van mensen. Een verrassende ontdekking. “Omdat het hele bekken van dolfijnen zo anders is dan dat van mensen, was het verrassend om te zien hoe vergelijkbaar de vorm van de clitoris is,” zegt Brennan.

Orgasme
Omdat de clitoris van dolfijnen dus heel wat overeenkomsten vertoont met die van mensen, rijst de vraag of dolfijnen dan misschien ook orgasmes ervaren. Brennan moet ons echter het antwoord schuldig blijven. “Dat weten we niet,” zegt ze desgevraagd. “We kunnen dit onder dolfijnen niet echt bestuderen. Overigens is seksueel genot en het hebben van orgasmes niet noodzakelijkerwijs gecorreleerd. Veel mensen ervaren bijvoorbeeld genot zonder orgasme. Wat we wel kunnen zeggen is dat de dolfijnclitoris morfologische kenmerken heeft die suggereren dat het dier genot ervaart.”

Evolutionair nut
En dat vrouwelijke dolfijnen seks prettig vinden, dient ook een evolutionair nut. “We denken dat als seks goed voelt, de vrouwtjes het meer zullen opzoeken,” zegt Brennan. “Meer seks bij dolfijnen kan vervolgens tot meer reproductief succes leiden, maar ook tot hechtere sociale binding.”

Gebrekkig onderzoek
De onderzoekers merken op dat er eigenlijk nog maar weinig onderzoek is gedaan naar de clitoris en vrouwelijk seksueel genot in de natuur. Zelfs de anatomie van de menselijke clitoris was pas in de jaren negentig volledig bekend. “Sommige kenmerken van de clitoris die medisch relevant zijn, zijn wat meer bestudeerd,” zegt Brennan. “Maar over het algemeen is de clitoris niet onderzocht door een evolutionaire lens. Ik denk dat dit voor een deel te wijten is aan wetenschappelijke vooringenomenheid. De mannelijke genitaliën zijn bijvoorbeeld veel meer bestudeerd dan de vrouwelijke. Daarnaast heeft het ook te maken met het feit dat mensen zich ongemakkelijk voelen om openlijk over hun genitaliën te praten. Dit maakt het een minder gebruikelijk onderzoeksgebied. Vanuit mijn oogpunt zijn genitaliën echter net als elk ander orgaan, behalve dan dat ze een hele belangrijke reproductieve functie hebben die niet genegeerd mag blijven.”

Volgens de onderzoeker heeft de verwaarlozing in onderzoek naar de vrouwelijke seksualiteit ons een onvolledig beeld gegeven van de ware aard van seksueel gedrag. “Het bestuderen en begrijpen van seksueel gedrag in de natuur is een fundamenteel onderdeel van onze kennis over dieren,” onderstreept Brennan. Om de reeds bestaande hiaten te helpen vullen, zet het team het onderzoek naar de clitoris en genitaliën van dolfijnen en vele andere gewervelde dieren door. “Ik ben geïntrigeerd door het idee dat mogelijk veel dieren waarbij seks gebruikelijk is en het niet alleen voor de voorplanting dient, over een goed ontwikkelde clitoris beschikken,” besluit Brennan.