Begin 2018 liep een deel van de klokken in Europa bijna zes minuten achter. Niet door een softwarefout of een probleem met de klokken zelf, maar door een politiek conflict tussen Kosovo en Servië. Diederik legt uit hoe het tijdprobleem werd opgelost.
Een groot deel van Europa zit namelijk aan elkaar vast in één synchroon elektriciteitsnet. Vergelijk het met een enorme tandemfiets waarop duizenden mensen tegelijkertijd trappen. Iedereen moet ongeveer dezelfde cadans aanhouden. Levert ergens iemand te weinig energie, dan gaat de hele fiets een beetje langzamer.
Normaal heeft de wisselstroom op het Europese elektriciteitsnet een frequentie van 50 hertz. Sommige klokken, bijvoorbeeld die in ovens en magnetrons, gebruiken die frequentie om de tijd bij te houden. Ze tellen simpelweg de elektrische cycli.
Door het conflict tussen Kosovo en Servië werd begin 2018 een tijdlang te weinig elektriciteit aan het netwerk geleverd. De gemiddelde frequentie zakte daardoor naar 49,996 hertz. Een minuscuul verschil, maar na weken tellen begon het op te lopen. Sommige klokken liepen uiteindelijk bijna zes minuten achter.
Toen het probleem was opgelost, deden de Europese netbeheerders iets bijzonders: ze verhoogden de gemiddelde frequentie tijdelijk tot iets boven 50 hertz. Zo kregen de klokken hun verloren tijd langzaam terug.
Op 3 april was Europa letterlijk weer bij de tijd.
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:
