Europa stuurt voor het eerst een navigatiesignaal vanuit lage baan en dat opent de deur naar gps binnenshuis

Op 8 april 2026 stond een team ingenieurs in het Navigation Lab van ESTEC in Noordwijk gespannen voor hun schermen. Dan: een piep. Het allereerste navigatiesignaal ooit uitgezonden vanuit een lage baan om de aarde — en het was Europees…

Op 28 maart 2026 vertrokken de eerste twee satellieten van ESA’s Celeste-missie vanaf Nieuw-Zeeland aan boord van een Electron-raket van Rocket Lab. Enkele dagen terug, op 8 april, ontvingen ingenieurs bij ESTEC in Noordwijk het allereerste navigatiesignaal – een Europese primeur. Nooit eerder zond een satelliet vanuit een lage baan om aarde (LEO) een succesvol navigatiesignaal uit. De missie moet laten zien hoe zo’n extra schil van navigatiesatellieten in LEO het bestaande Galileo-systeem die veel hoger opereert kan aanvullen en versterken.

Artistieke impressie van de twee Celeste-satellieten, te plaatsen in een lage baan om de aarde, met op de achtergrond onze planeet. Afbeelding: ESA

Van lancering tot signaal: een maand vol mijlpalen

De twee cubesats – een 12U- en een 16U-model – werden respectievelijk gebouwd door GMV (Spanje) en Thales Alenia Space (Frankrijk/Italië). Na transport naar Nieuw-Zeeland en een grote reeks testen vond op 28 maart om 10:14 uur de lancering plaats. Ongeveer een uur later scheidden de satellieten zich van de draagraket. “Met deze missie verkennen we nieuwe grenzen voor satellietnavigatie”, aldus ESA-directeur-generaal Josef Aschbacher. “Celeste demonstreert hoe een constellatie in een lage baan Europa’s huidige Galileo-systeem kan complementeren.”

De 16U-cubesat van Thales Alenia Space op het lanceercomplex van Rocket Lab in Māhia, Nieuw-Zeeland. Foto: ESA/Rocket Lab
De twee Celeste-demonstratiesatelliet – een 12U-model – op het lanceercomplex in Māhia. Foto: ESA/Rocket Lab
Integratie van beide cubesats op de Electron-dispenser – de houder van de raketvracht. Vanaf dit punt reizen ze de sattelieten als één geheel tot aan de uitzet in de ruimte. Foto: ESA/Rocket Lab
De twee satellieten worden geplaatst in de fairing (de beschermkap) van de Electron-raket. Dit is de laatste keer dat ze op aarde zichtbaar zijn. Foto: ESA/Rocket Lab
De Electron-raket van Rocket Lab op het lanceercomplex in Māhia, Nieuw-Zeeland, vlak voor de lancering van de Celeste-satellieten, hier op 27 maart. Foto: ESA/Rocket Lab

De uiteindelijke lancering van de Electron-raket van met ESA’s Celeste mission 1 van 28 maart om 10:14 uur (Nederlandse tijd):

Celeste IOD-2 op het moment van loskoppeling van de Electron-draagraket, een uur na lancering. De tweede satelliet volgde korte tijd later. Beeld: Rocket Lab/ESA

Op 8 april was het dan zover: de grondteams in ESTEC vingen de allereerste navigatiepuls op. Het is een cruciale stap in de zogeheten ‘early operations phase’, waarin de satellieten worden klaargemaakt voor hun uiteindelijke werk in een baan op ongeveer 500 tot 1.000 kilometer hoogte.

De grote antenne op het dak van ESA’s Navigation Lab in ESTEC, Nederland, die op 8 april 2026 het allereerste navigatiesignaal uit een lage baan om aarde moest gaan opvangen. Foto: ESA
Binnen, in het Navigation Lab van ESTEC, liep de spanning op, in afwachting van het eerste navigatiesignaal uit een lage baan om aarde. Foto: ESA
De aan het Celeste project betrokken ESA-medewerkers van het Navigation Lab van ESTEC vieren de succesvolle ontvangst van het allereerste navigatiesignaal uit een lage baan om aarde – een Europese primeur! Foto: ESA

Waarom een lage baan? Sterkere signalen en nieuwe toepassingen

Satellieten in een lage baan vliegen dichter bij de aarde dan de middelhoge baan (MEO) van het Europese navigatiesatellietnetwerk Galileo, of anders ook het Amerikaanse GPS, het Russiche Glonass of het Chinese Beidou. Dat levert twee grote voordelen op: de signalen zijn sterker en er kunnen nieuwe frequentiebanden worden gebruikt. Hierdoor wordt navigatie mogelijk op plekken waar die nu nog vaak hapert, zoals in stadscentra met hoge gebouwen (‘urban canyons’), in afgelegen poolgebieden en zelfs binnenshuis. Denk ook aan autonome voertuigen, trein- en scheepvaartverkeer, en noodhulp bij rampen – allemaal toepassingen die profiteren van een robuustere navigatie.

Francisco-Javier Benedicto Ruiz, directeur Navigatie bij ESA, vat het zo samen: “Met Celeste laat Europa zien hoe een complementaire laag in LEO de huidige navigatiesystemen veerkrachtiger en functioneler maakt, en geheel nieuwe diensten mogelijk maakt.”

Een overzichtsdiagram met tal van (GNSS – navigatie) satellietnetwerken en verschillende baanlagen rondom Aarde. De Celeste satellieten zullen het Europese GNSS genaamd Galileo, bestaande uit 26 operationele satellieten op een hoogte van 23.222 km. aanvullen in prestaties vanuit een relatief zeer lage aardbaan op 500 – 1.000 km. hoogte. Afbeelding: Wikicommons.

Toekomst: elf satellieten en een Europese beslissing

De twee huidige satellieten zijn slechts het begin. In 2027 volgen extra lanceringen, waarna de volledige demonstratieconstellatie uit elf ruimtevaartuigen zal bestaan. Zij gaan experimenteren met verschillende frequentiebanden, gebruikersomgevingen en toepassingen. De resultaten moeten de Europese industrie technisch verder voorbereiden op eindapplicaties en de EU ondersteunen bij de beslissing of er een operationele navigatielaag in LEO komt – als aanvulling op Galileo (MEO) en EGNOS (GEO), een augmentatiesysteem (SBAS) dat GNSS-signalen gestuurd door Galileo satellieten vanuit een geostationaire baan (GEO) ook al verbetert voor hogere nauwkeurigheid en betrouwbaarheid.

Zelf aan de slag: bekijk welke satellieten jouw telefoon ziet
De kans is groot dat jouw smartphone allang gebruikmaakt van meerdere navigatiesystemen (Global Navigational Satellite System of ‘GNSS’) tegelijk – niet alleen GPS, maar ook Galileo, GLONASS en soms zelfs BeiDou. Je eigen toestel combineert die signalen namelijk al om tot de beste locatiebepaling te komen. Wil je zelf zien welke satellieten er boven je hoofd hangen en hoe sterk hun signaal is? Dat kan met eenvoudige apps, super interessant eens te zien, zoals:

  • GNSS Status (Android) – laat per satelliet zien van welk netwerk deze afkomstig is (GPS, Galileo, GLONASS, BeiDou), plus de signaalsterkte, azimuth en elevatiehoek. Perfect om te zien hoe jouw toestel de verschillende systemen bundelt.
  • GPSTest (Android) – geeft gedetailleerde informatie over alle zichtbare satellieten en ondersteunt de nieuwste GNSS-functies.
  • GNSS View (iOS – door MWM / NEC Corporation): Dit is momenteel de absolute aanrader en meest directe iOS-tegenhanger voor wat de Android-apps doen. Het biedt een Position Radar (SkyView-plot) die alle netwerken (GPS, Galileo, GLONASS, BeiDou en het Japanse QZSS) toont. (Lees de Disqus hieronder eventueel na t.a.v. iOS gebruik, de reactie(s) van lezer ‘Robot’ en ESA)
Twee screenshots gemaakt met de app ‘GNSS-status’ vanop mijn best goedkope en niet zo nieuwe Xiaomi Redmi 11 mobiel (Android). Naast de navigatiesatellieten binnen de vier GNSS satellietennetwerken in MEO, plus SBAS in GEO, zou deze tabel in een niet al te verre toekomst kunnen worden uitgebreid met Celeste-achtige zenders, geplaatst in LEO, op smartphones die de toegevoegde en per Celeste te testen L-, S-, C- en UHF-frequenties ook gaan ondersteunen. Afbeeldingen: GNSS Status/Yorick La Rivière

Veerkracht vanuit de ruimte

Celeste is onderdeel van ESA’s nieuwe European Resilience from Space (ERS)-initiatief, dat op de Ministerraad van 2025 werd goedgekeurd. Het gaat om het versterken van Europese strategische capaciteiten – en navigatie is daar een onmisbaar onderdeel van. Want hoewel we de signalen niet zien, is de wereld er compleet afhankelijk van geworden. Met de eerste succesvolle uitzending vanuit lage baan heeft Celeste bewezen dat het werkt. De komende maanden volgen meer tests, en dan wordt duidelijk hoe snel we straks overal – van kelder tot poolcirkel – nauwkeurig kunnen navigeren.

Bekijk onderstaande video voor een korte uitleg over de Celeste-missie of luister podcast nummer 67 (‘GPS in je huis’) waarin Diederik Jekel meer verteld over deze Celeste missies:

Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:

Bronmateriaal

"Celeste" - ESA
Afbeelding bovenaan dit artikel: ESA – D. Ducros

Fout gevonden?

Voor jou geselecteerd