Het gaat best goed met het ijs. Elke dag behandelt Diederik een klimaatmythe en vandaag de mythe dat het eigenlijk allemaal best wel prima gaat met het ijs op aarde.
Dat klinkt fijn maar ontkent niet dat wereldwijd de gemiddelde temperatuur omhoog schiet en dat dat aantoonbaar door de mens komt, en daarbij zijn die online berichten vaak misleidend omdat er bijvoorbeeld naar één plek, één jaar, één grafiek is gekeken en de wereld is nou eenmaal complexer dan dat.
Antarctica
Berichten over Antarctica bijvoorbeeld ja, 2020–2021 zag je een kleine opleving van het zee-ijs – maar daarna kwamen recordlage niveaus (2022–2025). En los daarvan: het landijs (ijskap) verliest op lange termijn massa; die kortstondige sneeuw-boost in 2021–2023 verandert dat plaatje niet. (Antarctic Environments Portal)
Noordpool: sinds 2007 zitten alle september-minima aan de onderkant van de reeks, en op het eerste oog lijkt het dus stabiel. Maar dan moet je iets dieper kijken, letterlijk. De oppervlakte alleen vertelt niet het hele verhaal Het ijs is dunner en jonger – minder meerjarig ijs = kwetsbaarder. En de Arctische opwarming is veel sneller dan gemiddeld. (NOAA Arctic) Waarom zou een hogere temperatuur niet op een gegeven moment meer ijs doen smelten.
Gletsjers wereldwijd: nieuw Nature-overzicht: ~273 Gt/jaar verlies (2000–2023), met versnelling. Dat draagt bij aan zeespiegelstijging en raakt drinkwater en waterkrachtcentrales in berggebieden. (Nature)
En en laten we vooral duidelijk zijn dat hoe het ijs zich gedraagt vreselijk complex is met allerlei weersystemen en fluctuaties die het moeilijk voorspelbaar maken, maar dat het op de noord- en zuidpool meetbaar snel op aan het warmen is en dat dat op een gegeven moment gevolgen gaat hebben voor het smelten van ijs lijkt me allemaal niet zo gek toch?
