Een nieuwe videogame kan beroertepatiënten helpen hun armen weer beter en zelfstandiger te gebruiken.
Onderzoekers van Northwestern University hebben een game ontwikkeld die sterk doet denken aan computerspellen uit de jaren negentig. De game helpt mensen die een beroerte hebben gehad om hun aangedane arm beter te bewegen. De eerste resultaten zijn hoopgevend: na zes weken training verbeterden deelnemers duidelijk meer dan mensen in een controlegroep. De studie is te vinden in het vakblad Neurorehabilitation and Neural Repair.
Elektrische activiteit
Het gaat om mensen die al langer met de beperkende gevolgen van een beroerte leven. De deelnemers hadden minstens zes maanden eerder een beroerte gehad. Gemiddeld was dat zelfs meer dan 6 jaar geleden. Sommigen leefden al twaalf jaar met de gevolgen van een beroerte. Toch bleek er nog verbetering mogelijk.
Tijdens de training droegen deelnemers een klein apparaatje op hun aangedane arm. Dat apparaat mat de elektrische activiteit in hun spieren. Die signalen gebruikten ze om een spel op een laptop te besturen. In het spel moesten ze een helikopter over het scherm laten vliegen en een bewegend doel raken.
Leestip: Recreatief drugsgebruik vergroot kans op beroerte
Dat kan voor mensen die een beroerte gehad hebben heel zwaar zijn. Na een beroerte kunnen spieren op een verkeerde manier aanspannen. Iemand wil dan bijvoorbeeld zijn arm recht naar voren strekken, maar de elleboog buigt toch mee. Dat komt doordat een beroerte de koppeling tussen wat bepaalde spieren doen en hoe ze worden aangestuurd door de hersenen in de war kan schoppen.
De game probeert die koppeling als het ware te ‘resetten’. De speler leert tijdens het spelen van het spel om spieren weer apart van elkaar te gebruiken. Als twee spieren tegelijkertijd aanspannen beweegt de cursor diagonaal over het scherm. Alleen door een spier los van de andere te gebruiken kan de speler het doel raken. Hoe beter dat lukt, hoe hoger de score.
Vernieuwende aanpak
Volgens onderzoeker Marc Slutzky is dat precies het vernieuwende aan deze aanpak. “We doen hier iets anders dan wat tot nu gebruikelijk was,” zegt hij. “We behandelen de beperking direct en meten hoeveel de arm zelf verbetert.”
Veel bestaande revalidatiemethoden helpen patiënten vooral om dagelijkse taken op een andere manier uit te voeren. Dat is nuttig, maar het verbetert niet altijd het bereik van de arm zelf. Dat is omdat patiënten vaak geneigd zijn om het gebrek aan bereik te compenseren met ander gedrag. In plaats van iets direct te pakken met de aangedane arm draaien ze liever hun hele lichaam een stuk verder zodat ze iets met hun andere arm kunnen pakken.
Leestip: Deze AI-choker helpt mensen na een beroerte met het spreken
Voor het onderzoek trainden 59 mensen zes weken lang. Ze speelden de game 90 minuten per dag, vijf dagen per week thuis en één dag per week in het laboratorium. De deelnemers werden verdeeld over drie behandelgroepen en een controlegroep. De controlegroep speelde ook een spel, maar zonder het belangrijkste onderdeel: het gericht loskoppelen van spieren.
Dat onderscheid was belangrijk. Zo konden de onderzoekers beter zien of de verbetering echt kwam door de speciale spiertraining en niet alleen doordat ze extra bewogen of gemotiveerder waren. Slutzky legt uit: “We wilden de controlegroep zo veel mogelijk laten lijken op de andere groepen. Ze deden ongeveer evenveel oefeningen en kregen ook toegang tot het spelelement, maar niet het belangrijkste ingrediënt: het gericht loskoppelen van de spieren.”
Langduriger effect
De resultaten waren duidelijk. Alle groepen gingen vooruit, ook de controlegroep. Maar de drie behandelgroepen verbeterden gemiddeld 4,5 keer zo sterk als de controlegroep. Een groep deed het nog beter. Deze deelnemers trainden eerst twee spieren tegelijk en voegden later nog een derde spier toe. Bij hen was de verbetering aan het eind van de training 7,8 keer groter vergeleken met de verbetering van de controlegroep.
De onderzoekers maten de vooruitgang met de Wolf Motor Function Test. Dat is een test waarbij mensen dagelijkse handelingen uitvoeren, zoals een arm optillen, een arm strekken of een handdoek vouwen. De behandelgroepen konden deze taken na de training sneller uitvoeren. Ook konden zij hun arm verder bewegen tijdens reikbewegingen.
Kijktip: Virale video over vingers knakken, waarom vinden we dat zo @#%@$%@
Opvallend was dat de deelnemers na het stoppen met de therapie verder verbeterden. Dat wijst erop dat de training mogelijk een proces in gang zet dat een tijd doorgaat. Het is ook hoopgevend: het laat zien dat patiënten na het stoppen van de therapie niet automatisch een terugval ervaren, maar dat de effecten mogelijk dus langer aanhouden.
De onderzoekers werken nu aan een betere versie van het systeem. Samen met onderzoeker John Rogers willen ze het draagbare apparaat volledig draadloos maken. Ook willen ze de spellen leuker maken. Daarnaast willen ze onderzoeken of dezelfde aanpak kan helpen bij het revalideren van benen.
We schreven vaker over dit onderwerp, lees bijvoorbeeld ook Waarom woorden na een beroerte minder goed binnenkomen en Kijk uit met tandvleesontsteking en gaatjes: slechte mondhygiëne gelinkt aan beroertes en hartkwalen . Of lees dit artikel: Deze bijzondere behandeling zorgt ervoor dat mensen mogelijk sneller herstellen na een beroerte .
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:
