Diederik vertelt over de in zijn ogen meest bizarre statistiek over de mens.
Een van de meest bizarre statistieken die ik ken: één op de vijftien mensen die ooit heeft geleefd, leeft nu. Dat is ongeveer zeven procent van alle homo sapiens ooit. Klinkt onmogelijk, maar als je naar de bevolkingsgroei kijkt, zie je hoe ongelofelijk snel die is gegaan.
Hoe weten we dat eigenlijk? Het is grotendeels gebaseerd op schattingen. Pas sinds de achttiende eeuw houden sommige landen bevolkingsdata bij. In Nederland gebeurde dat voor het eerst in 1795. Eerder waren er al volkstellingen, zoals in 1574 in Leiden, meestal om belasting te innen.
Ook in het oude Egypte en Rome kwamen ze voor, maar vaak telde men alleen vrije burgers. Via archeologie, zoals stadsgrootte, graanproductie en visvangst, kun je inschatten hoeveel mensen ergens konden leven. En via DNA weten we dat de mensheid rond 70.000 jaar geleden bijna uitstierf: waarschijnlijk waren er toen maar een paar duizend mensen over.
Met gegevens over levensverwachting en leefomstandigheden kun je globale groeipatronen schatten. Duizend jaar na Christus waren er zo’n 300 miljoen mensen. In 1500: 500 miljoen. In 1800: één miljard. En nu? Acht miljard. Die enorme groei komt door dingen als vaccins, kunstmest en medische vooruitgang.
In totaal hebben er naar schatting 130 miljard mensen geleefd, waarvan dus acht miljard nu. Dat maakt onze tijd uniek.
Als de Romeinen allemaal een Hummer en twee koelkasten hadden gehad, was dat minder erg geweest dan nu. Wat wij doen, telt. Meer dan ooit.
