Bevers komen niet alleen maar voor in kanalen en rivieren. Nu blijkt dat ze ook verrassend goed gedijen in getijdengebieden langs de zee.
Bevers staan bekend als echte bouwers. Ze knagen bomen om, maken dammen van takken en bouwen stevige burchten waar ze in wonen. Daarmee veranderen ze hun omgeving. In rivieren en meren zorgen hun dammen voor plassen waarin planten en vissen kunnen leven. Maar bevers blijken niet alleen in zoet water voor te komen. Nieuw onderzoek laat zien dat ze ook veel voorkomen in estuaria en getijdengebieden in het noordwesten van Noord-Amerika.
Een estuarium is een gebied waar een rivier in zee uitkomt. Het water stijgt en daalt er twee keer per dag door eb en vloed. Ook stroomt er zout zeewater naar binnen, waardoor het water in een estuarium vaak brak wordt. Lange tijd was onduidelijk hoe goed bevers in een omgeving kunnen leven die zo sterk kan veranderen. Onderzoeker Gregory Hood en zijn collega’s brachten daarom beverdammen en burchten in kaart in Brits-Columbia, Washington en Oregon. Hun resultaten verschenen in het wetenschappelijke tijdschrift PLOS ONE.
Andere dammen
De onderzoekers bekeken getijdengebieden langs verschillende rivieren. Vooral in de kanalen rondom Snohomish (Washington, VS) en de Skagit River vonden ze opvallend veel bouwwerken: gemiddeld telden ze negentien dammen en twee burchten per kilometer waterweg. Dat is meer dan twee keer zoveel als eerder werd gemeld. De uitkomst maakt duidelijk dat bevers niet alleen af en toe een getijdengebied bezoeken: ze wonen en bouwen er ook op grote schaal. Daarmee is hun bekende leefgebied groter dan wetenschappers lange tijd dachten.
De dammen in deze gebieden zien er echter wel anders uit dan de dammen in rivieren. In een getijdengebied zijn ze meestal lager en korter, waardoor ze bij vloed vaak onder water verdwijnen. Als het weer eb wordt houden de dammen daardoor veel water vast. Zo ontstaan diepere poelen achter de dam waarin bevers makkelijker kunnen zwemmen. Mogelijk moeten de dammen er ook voor zorgen dat het water minder zout wordt door een deel van het zeewater tegen te houden. Echter weten de onderzoekers dat nog niet zeker.
Hood zegt: “Meestal denken we dat bevers alleen in rivieren en meren leven, maar mijn onderzoek laat zien dat ze veel flexibeler zijn. Ze komen dus ook veel voor in getijdengebieden en estuaria, in ieder geval van Brits-Columbia tot aan het zuiden van Oregon.”
Meerdere generaties
De onderzoekers wilden ook weten hoe lang een dam in een estuarium kan blijven bestaan. Daarom bekeken ze oude luchtfoto’s in Google Earth. Op één plek bleek een beverdam al minstens 35 jaar aanwezig te zijn. Dat betekent dat de dam waarschijnlijk door meerdere generaties bevers is gebruikt en onderhouden. Zo’n lange levensduur laat zien dat deze bouwwerken een vast onderdeel van het landschap kunnen worden en dat bevers waarschijnlijk al wel langer in deze gebieden te vinden zijn.
Dat is belangrijk, omdat bevers vaak ‘ecosysteem-ingenieurs’ worden genoemd. Ze veranderen hun omgeving zo sterk dat ook veel andere soorten daar iets van merken. In een getijdengebied kunnen hun dammen bij eb diepe waterpoelen vasthouden. Die poelen kunnen mogelijk dienen als een leefgebied voor vissen.
Leestip: Grootste beverdam zichtbaar vanuit de ruimte
Hood noemt wat dat betreft onder meer de chinookzalm en de cohozalm. Beide soorten maken soms gebruik van riviermondingen. De poelen achter beverdammen zouden deze vissen mogelijk rust, beschutting en leefruimte kunnen bieden. Echter is eerst meer onderzoek nodig om vast te stellen hoe belangrijk die plekken werkelijk zijn.
“Nu we weten dat bevers vaak in getijdengebieden leven zijn er veel nieuwe vragen om te beantwoorden”, zegt Hood. “We moeten nog veel leren over hun gedrag in deze gebieden en over de verschillen met bevers in rivieren en meren.”
De ontdekking is ook belangrijk voor natuurbeheerders. De estuaria in het noordwesten van Noord-Amerika worden op veel plaatsen hersteld om de zalm en andere diersoorten meer ruimte te geven. Daarbij moeten beheerders volgens de onderzoekers ook rekening houden met de bevers die daar ook voor kunnen komen.
We schreven vaker over dit onderwerp, lees bijvoorbeeld ook Hoe bevers hele ecosystemen ingrijpend kunnen veranderen en Permafrost in het noordpoolgebied dooit – en dat is mede te wijten aan ijverige bevers . Of lees dit artikel: Wanneer trokken bevers naar het water? .
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:
