Alles om ons heen bestaat uit atomen, maar hoe weten we dat eigenlijk?
Al sinds er mensen zijn denkt men na over waar alles uit bestaat. De oude grieken kwamen op het woord Atomos wat ondeelbaar betekent en we gebruiken dat voor de kleinst mogelijke deeltjes.
Nu weten we dat atomen weer deelbaar zijn in kleinere stukken, maar de eerste hint naar de moderne atoomtheorie was door John Dalton toen hij ontdekte dat als je stoffen met elkaar combineert ze reageren met vast stappen en verhoudingen. Die vaste stapjes lieten hem het woord atoom weer gebruiken.
Stoommachines, druk, volume, temperatuur en dat soort dingen werden perfect verklaard als je aannam dat er atomen bestonden, maar niemand wist of dat een truc was of echt bestaande dingen waren.
In de negentiende eeuw kwamen er steeds meer hints zoals de Brownse bewegingen. Dat kleine stofdeeltjes een soort dronkenmansloop doen, omdat ze toevallig gebombardeerd worden door piepkleine onzichtbare deeltjes. Vergelijkbaar met een festivalganger die over een dansvloer naar de bar probeert te lopen. Dat gaat nooit in een recht lijn, iedereen botst steeds tegen je aan.
In de twintigste eeuw ontdekten we alle elementen in het periodiek systeem. En er zijn tientallen verschillende manieren waarop we kunnen aantonen en bewijzen dat er echt atomen bestaan.
Maar tegenwoordig kun je ze gewoon ‘zien’. Zogenaamde Atomic Force Microscopes zijn microscopen die met een naald van één atoom dik over een oppervlakte bewegen en zo voelen waar de atomen zitten op een oppervlak. Daar maken ze een plaatje van en kunnen wetenschappers atomen voelen en manipuleren.
