Afslankmedicijnen zoals Ozempic en Mounjaro zijn razend populair. Maar blijven mensen ze op de lange termijn ook trouw gebruiken? Een studie uit de VS tracht die vraag te beantwoorden.
Dergelijke afslankmedicijnen, de zogenaamde GLP-1 agonisten, verlagen de bloedsuiker en onderdrukken de eetlust van mensen die ze nemen. Een van de gevolgen is dat je snel afvalt. Ze zijn dan ook zeer populair geworden, ook in Nederland en België.
Maar in de praktijk blijkt dat lang niet iedereen de behandeling onafgebroken volhoudt. Hoe vaak patiënten vroegtijdig stoppen en of ze later weer de draad oppakken, werd onderzocht door onderzoekers van de Boston University School of Public Health.
60.000 Amerikaanse gebruikers
De onderzoekers bekeken de gegevens van meer dan 60.000 Amerikanen met diabetes type 2. Al deze mensen waren tussen 2019 en 2025 gestart met een GLP-1 agonist. Als iemand minstens zestig dagen geen nieuwe dosis ging halen, classificeerden de onderzoekers die persoon als ‘gestopt’. Wie later toch weer een doos ging halen, gold als ‘herstarter’.
Ongeveer vier op de tien patiënten was gestopt binnen het eerste jaar. Na twee jaar steeg dat cijfer naar bijna zes op de tien. Maar stoppen bleek lang niet altijd definitief. Van de mensen die ermee ophielden, begon meer dan veertig procent binnen het jaar opnieuw GLP-1 agonisten te nemen. Na twee jaar steeg het cijfer ook hier naar net geen zestig procent.
Vooral mensen met misselijkheid of andere maagklachten gaf er de brui aan. In de VS stopten ook vaker patiënten met een overheidspolis voor lagere inkomens (Medicaid of Medicare) en Afro-Amerikanen. Dat komt wellicht omdat dit groepen zijn die minder middelen hebben. Minder vaak stopten mensen die een voorschrift hadden gekregen van een endocrinoloog (10 procent minder kans), en gebruikers van de nieuwere middelen. Tirzepatide-gebruikers haakten 41 procent minder vaak af dan gebruikers van het oudere liraglutide. Bij semaglutide-gebruikers was dat 28 procent minder.
Leestip: Kunnen afslankmedicijnen een rol spelen bij de preventie van borstkanker?
Gezondheidswinst mislopen
De beschermende effecten van deze medicijnen (op de bloedsuiker, maar ook bijvoorbeeld op hart en nieren) komen pas tot stand bij consistent gebruik. Vroeg stoppen kan dus betekenen dat je gezondheidswinst misloopt. Bovendien is uit eerder onderzoek bekend dat het gewicht en een deel van het effect na het stoppen vaak terugkeren.
Wel een paar kanttekeningen: dit is een presentatie op een congres en dus nog niet een gepubliceerde, door vakgenoten beoordeelde studie. Bovendien is ze gebaseerd op declaratiegegevens. Die laten zien of iemand een recept ophaalt, niet of en hoe trouw iemand het middel werkelijk gebruikt. Waarom mensen stoppen, is uit deze studie ook niet duidelijk. De bevindingen over verzekering en herkomst zijn ten slotte typisch Amerikaans en laten zich niet zomaar vertalen naar de situatie in bijvoorbeeld Nederland of België.
Toch speelt de prijs hier wellicht net zo goed een rol. In Nederland worden GLP-1’s bij diabetes type 2 vergoed vanuit de basisverzekering; je betaalt alleen je eigen risico. Maar wie ze puur om af te vallen wil gebruiken, betaalt Wegovy of Mounjaro vrijwel altijd zelf. Dat loopt al gauw op tot 350 euro per maand. Dat maakt het aannemelijk dat ook hier veel mensen stoppen en herstarten, maar daar kan dus niets met zekerheid over worden gezegd.
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast:
